| shinchan 的个人资料ความในใจไม่ต้องบอกให้เจ้...照片日志列表 |  工具  帮助 |
|
6月10日 รับน้องผ่านไปเสียทีเหนื่อยมาเลยกว่างานรับจะน้องเสร็จ กลับหอก็ดึก นอนก็ดึก แถมยังต้องตื่นแต่เช้าอีก แต่ก้ประทับใจจิงๆ สนุกดี คราวนี้ก็คงไม่มีงานไรแล้วสิ คงกลับสู่วงเวียนชีวิตแบบเดิมๆ เรียนแล้วก็กลับหอนอนแล้วก็เหมือนเดิมอย่างนี้ทุกๆวัน ไม่รุ้จะมีอะไรใหม่ๆให้กับชีวิตอะป่าวน้อออ... 4月11日 รอคอย..>เหมือน<..ลอยคอการรอคอยเหมือนเราลอยคออยุ่ที่ใดสักที่ที่มันไม่รู้ว่าเราจะไปตกอยุ่ที่ใด แล้วไม่รู้ว่าจะเกิดอะไรขึ้นเมื่อไร ความหวังนี่ไม่ว่าจะเป็นยังไงเราก็ไม่รู้แต่ที่รู้คือความหวังทำให้เรามีกำลังใจอยู่ได้ การที่เราทำอะไรแล้วเคยหวังผลซึ่งได้ทำให้ใครสักคนที่เรารู้สึกว่าเราอยากทำให้เค้า แต่เค้าจะรู้มั้ยว่าเราเต็มใจที่จะทำให้แล้วก็อยากให้ทุกสิ่งที่เรามีกับเค้า นั่นหมายความว่าอะไร (ขนาดตัวเองยังไม่รู้เลย)บางทีเราก็คิดแต่ก็เหมือนมีเส้นบางๆมากั้นระหว่างคนสองคน หรืออาจจะเป็นการตบมือข้างเดียวก็ได้ ซึ่งอันนี้ไม่มีใครรู้ แต่ที่รู้ก็คืออยากเจอมากเลย แล้วไม่รู้เค้าเป็นอย่างไรบ้างไม่มีการติดต่อมาเลย ซึ่งทำให้เราเป็นห่วงมากเลย...>>shinchan 4月7日 ชีวิตคนเราเกิดมาเพื่อเสียงกับอะไรบางอย่างการเสี่ยงนั้นบางทีไม่เข้าใครออกใคร แต่บางทีเราเสียงมากเกินไปก็อาจทำให้เราเกิดความเศร้าก็ได้ แต่ถ้าเราไม่เสียงเลยก็เหมือนชีวิตหมดความหวัง ทางที่ดีเราควรที่จะคิดก่อนว่าอะไรน่าที่จะเสี่ยงอะไรไม่น่าเสียง เพราะว่าถ้าเราทำอะไรลงไปแล้วเรากลับมาเก้ไม่ได้นะ 4月4日 ความรู้สึกถึงการรอคอยอะไรสักอย่างรู้ซึ้งถึงการรอคอยว่ามันรู้สึกเป็นอย่างไร บางทีเราอยากทำนู้น..ทำนี่ก็ทำไม่ค่อยได้ เพราะมันเหมือนใจไม่อยู่กะเนื้อกะตัวเลย พยายามหาไรทำแล้วแต่ก็ทำให้ดีขึ้นบ้างเล็กน้อยถึงปานกลาง วันเวลาในการรอคอยอะไรสักอย่างช่างผ่านไปนานเสียเหลือเกิน ตอนนี้ทำได้ดีที่สุดคือการรอคอยที่มีจุดหมาย...แต่เหมือนไม่มีจุดหมาย จุดหมายมาถึงเมื่อไรก็จะได้รู้ว่ามันจะเด่นหรือว่ามันจะดับ (เทียนถ้าเราคอยบังไม่ให้ลมพัดมันก็อาจยังไม่ดับ...แต่ถ้าเราไม่ป้องมือเอาไว้มันก็จะดับได้ง่ายดาย) 4月1日 ความเศร้ากำลังมาเยือน..คอยเตือนคนให้เข้มแข็งความเศร้ากำลังเข้ามาเยือนในชีวิต...จิงๆก็มะอยากจะเศร้าเท่าไรหรอกนะ แต่ว่ามันรู้สึกแปลกๆ แล้วเหมือนกำลังจะบอกว่าบางอย่างกำลังจะห่างตัว(และใจ)เราไปไกล อีกใจนึกเราก็เข้มแข็งแต่พอมองนู้นมองนี่...ฟังนู้นฟังนี่ น้ำตามันก็ไหลทั้งสองข้างโดยไม่ได้นัดหมายกัน ถึงตอนนี้ก็ยังนั่งน้ำตาไหล จะถามว่ามันเศร้าก็เศร้า บางทีก็ร้องไห้ทั้งน้ำตา (นี่มันอะไรกันชีวิต) อยากให้เวลาผ่านไปเร็วๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ....ๆๆๆๆๆ อยากเข้มแข็งก่านี้ เพราะอะไร...ใคร...ถึงทำให้เราเป็นได้ขนาดนี้ นี่มันอะไรกันเนี้ย...ชินจังปวดหัว ความจิงในใจไม่เคยมีใครแทนที่ความรู้สึกความรู้สึกมันยากที่ตัวเองจะรู้ได้ไม่มีใครมองออกเลย ถึงแม้ว่าเราจะมองตัวเราเองเท่าไรบางทีก็มองออกว่าเรารู้กับใครยังไง แต่บางทีเราก็ยังไม่เชื่อความรู้สึกตัวเองเลย แต่เราเคยคิดบ้างมั้ยว่าสิ่งที่เราทำนั่นมันทำให้เรามีความสุข แล้วเต็มใจที่จะทำ ชีวิตเราเกิดมาก็มีการเข้าข้างตัวเองบ้าง แต่บางทีเราก็คิดมาจนเกินไป บางทีเรารู้กับคนนึงอย่างนี้แต่ก็ไม่สามารถบอกความรู้สึกตรงนั่นได้ เพราะติดอยู่แค่คำเดียวคือคำว่ามิตรภาพ แล้วพูดไปแล้วดี มิตรภาพก็ยังอยุ่ แต่บางทีถ้าพูดไปแล้วเกิดผลในทางลบก็อาจทำให้เราเสียมิตรภาพกันได้ แต่ถ้าเราไม่ได้พูดออกไป วันนึงเค้าไม่อยู่ให้เราพูดแล้วเราจะทำไงดี รู้สึกว่าตัวเองสับสนเหลือเกิน ไม่รุ้ว่าจะเลือกทำอย่างไหนดี เพราะทุกอย่างก็มีเหตุมีผลด้วยกันทั้งนั้น จะยอมเสียมิตรภาพเพื่อทำตามใจที่อยากจะทำ หรือเก็บความรู้สึกไว้ในใจเพือรักษามิตรภาพ แล้วถ้าวันนึงเค้าไม่อยู่ให้เราพูดแล้วเราจะทำยังไงดี.....คิดแล้วกลุ้ม |
|
|
